Uitvaartverzorging A.W. Broekema -   Dag en nacht bereikbaar en beschikbaar
 
 
Kennismaking
 
A.W. (Bert) Broekema
10 april 1957 - Heerenveen
37 jaar getrouwd
4 kinderen
en 3 kleinkinderen
 
 
 
Na 12 jaar als leraar Nederlands (en Godsdienst en Maatschappijleer) in het voortgezet onderwijs werkzaam te zijn geweest ben ik in 1990 als uitvaartverzorger gaan werken bij enkele grote ondernemingen. Omdat ik op een persoonlijke, rustige manier wilde werken, heb ik mij in 1994 gevestigd als zelfstandig ondernemer in Rotterdam en verzorg uitvaarten in en vanuit de gehele Randstad en verder in alle plaatsen waar ik ontboden word.
 
 
 
Waarom deze persoonlijke presentatie?
 
Omdat het regelen van een uitvaart door nabestaanden en het verzorgen van een uitvaart door een uitvaartverzorger ook een zeer persoonlijke aangelegenheid is.
Afscheid nemen is zo’n persoonlijke zaak, dat nabestaanden soms onderling van mening verschillen omtrent de vraag hoe de uitvaart verzorgd moet worden. Het is om die reden van het grootste belang dat de uitvaartverzorger op correcte wijze adviseert en begeleidt.
 
 
 
"Kun je er nu wat beter tegen?"
 
Het is nu alweer enkele jaren geleden dat iemand – voor aanvang van een rouwdienst – aan mij vroeg: “Hoe is het met je? Kun je er nu wat beter tegen?”
 
Het was een eerlijke en oprechte vraag van een zeer sympathieke kennis. Waarschijnlijk had hij eerder een “door ons geregelde” uitvaart meegemaakt en toen geconstateerd dat ik emotioneel was bij dit afscheid.
 
Voor de buitenwereld is een uitvaartverzorger, net als in andere beroepen, iemand die in de loop der jaren steeds meer ervaring krijgt en om die reden ook wel een zekere hardheid en routine zal kennen. Dat je emotioneel je werk doet, is voor sommigen een verrassing. “Je hoeft toch niet mee te huilen?”
 
Toch is het goed om te weten dat een overlijden een zeer aangrijpende en ingrijpende gebeurtenis is, met name voor het gezin en/of de familie.
 
Het afscheid moeten nemen van iemand waar je heel veel van houdt, veroorzaakt intens verdriet. Ook spanningen in de onderlinge verhoudingen binnen een gezin en/of familie kunnen dan een rol spelen.Het verdriet van veel families laat ons niet onberoerd! Vanuit die betrokkenheid doen wij ons werk en doet een familie nooit vergeefs een beroep op ons!
 
Daarom:
 
“Kun je er nu wat beter tegen?”       “Nee, gelukkig niet! Verdriet went nooit.”